خواب دیدم قیامت شده است. هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چالهی ایرانیان
خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم
“عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگماردهاند؟”
گفت
“میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.”خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»
نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر از هر نگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله باز گردانیم!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر